Pers …

(zo de sfeer voor 2017 zit erin!) Hidden Agenda Deluxe “Pan Alley Fever” + Live @ Meneer Frits 2-1-2017
Geplaatst op 9 januari 2017 door joostfesten

De band Hidden Agenda Deluxe maakte in het voorjaar van vorig jaar een debuutalbum dat bij veel Americana fans niet onopgemerkt bleef. De samenwerking tussen deze getalenteerde Nederlandse muzikanten leverde dan ook een pracht album op onder de titel “Pan Alley Fever”. Tegen het einde van het jaar maakten ze met Carter Sampson een niet te versmaden kerstalbum.
Op de tweede dag van het jaar mogen de heren het jaar aftrappen in Meneer Frits voor een nieuw jaar ‘Ad van Meurs presenteert’. De band is heerlijk op elkaar ingespeeld op de tournee van Sampson gedurende de laatste maanden van het jaar. We worden getrakteerd op twee sets met liedjes van beide albums en een enkel solonummer van een van de bandleden.
BJ Baartmans, Eric DeVries, Sjoerd van Bommel en Gerald van Beuningen brengen een stevige en dampende mix aan Americana liedjes die Meneer Frits op zijn voegen laat swingen. Het spelplezier van deze vier heren spettert werkelijk van het podium en dat maakt het zien spelen van deze band tot een lust voor het oog. De oren worden verwend met gedegen gitaar-, bas- en drumwerk. De zang is afwisselend doordat zowel Baartmans, DeVries als Van Bommel regelmatig het voortouw nemen en dan worden bijgestaan door de andere heren. Van Beuningen horen we alleen in de toegift zingen voor de microfoon; tijdens de rest van het optreden zien we hem wel zingen maar heeft hij geen versterking. We doen het met zijn verschrikkelijk lekkere mimiek tijdens het bespelen van de bas.
Hoogtepunten van het optreden noemen is haast onmogelijk; er zijn namelijk geen zwakke momenten op deze avond.
Zo direct in het nieuwe jaar doet ook een kerstliedje als “Christmas From Amsterdam to Oklahoma” het nog goed. Een liedje dat ook buiten de kersttijd prima gehoord kan worden zonder meteen de kerstbellen te hoeven horen.


Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson – Christmas From Amsterdam To Oklahoma
Continental Song City

HAD+CS-CD Laat ik maar meteen met de deur in de Kerststal vallen: “Christmas From Amsterdam To Oklahoma” is misschien wel de leukste Kerst-cd van dit jaar!
Dat komt waarschijnlijk omdat alle cliché tierelantijntjes als klokjesgerinkel, koortjes, geritsel van dennenbomen, het gedreun van vallende sneeuwvlokken, boerende rendieren en dergelijke weggelaten zijn.
Wat overblijft zijn 10 prachtig vertolkte songs zonder overdreven pompeuze begeleiding die in het genre folk, country, roots thuishoren.
Ook de uitgekiende songkeuze spreekt me aan. Men ziet af van afgekloven traditionals als White Christmas, Jingle Bells en iets met Rudolph, maar kiest voor minder bekende liederen waarvan I’ll Be Home For Christmas, Driving Home For Christmas en Blue Christmas de bekendste zijn.
Dit album werd in juni al opgenomen toen de uit Oklahoma afkomstige (Alt)country/roots zangeres Carter Sampson een tourtje Europa deed en zich door het bekende Nederlandse roots collectief Hidden Agenda Deluxe liet begeleiden.
Naast bovengenoemde ‘klassiekers’ horen we overtuigende vertolkingen van Hard Candy Christmas (Dolly Parton, nu Carter), Coming Around (Carter in duet met Eric Devries) en als vreemde eend I Shall Be Released – Carter en de hele band met BJ Baartmans (vocals, gitaren, sitar, mandoline, harmonica), Eric Devries (vocals, gitaar, lapsteel-gitaar), Gerald van Beuningen (bas), Sjoerd van Bommel (vocals, drums, percussie) en als gast Rob Geboers op keyboards en accordeon.
Als laatste ‘cover’ zou ik bijna het door Eric Devries prachtig gezongen Snow vergeten te vermelden.
Hier laat het gezelschap het echter niet bij want de cd bevat met For Saviour’s Sake (Baartmans), Xmas in Oklahoma (Carter) en Xmas Eve in Amsterdam (Devries) ook 3 sterke eigen werken die prima bij het geheel aansluiten.

Als je de Mariah Careys en George Michaels zat bent en eens iets anders met de Kerst wilt horen – zonder dat je van de Kerst dis wordt verbannen – is deze cd het gedroomde alternatief!


Een meerstemmige americana-kerst
Louis Nouws
14 december 2016
HAD+CS
De Amerikaanse singer-songwriter Carter Sampson is een van de revelaties van 2016. Hidden Agenda Deluxe is de groep van vier Nederlandse americana-veteranen onder wie B.J. Baartmans en Eric Devries. Samen hebben ze een onvervalste kersplaat gemaakt: Christmas From Amsterdam To Oklahoma. Vanaf dinsdag 13 december touren ze met dit sfeervolle repertoire door het land.

Het idee voor het kerstalbum ontstond tijdens een gezamelijke tour afgelopen zomer door Italië, waar Hidden Agenda Deluxe – met naast de gitaristen/zangers Baartman en Devries ook Sjoerd van Bommel (drums) en Gerald van Beuningen (bas) –, het grote talent uit Oklahoma begeleidde. De opnames voor het album vonden plaats terwijl de mussen van het dak vielen, desalniettemin werd in de Boxmeerse studio van Baartmans de juiste sfeer getroffen.

Zeven covers telt Christmas From Amsterdam To Oklahoma, waaronder kerstkrakers als I’ll Be Home For Christmas en Hard Candy Christmas en minder Kerst maar wel sfeervolle nummers als Dylan’s I Shall Be Released. Allemaal nummers waarbij fijne staaltjes samenzang ten beste gegeven worden en is te horen waarom Sampson en Hidden Agenda Deluxe op het idee voor de kerstplaat zijn gekomen. Er zijn ook drie originelen toegevoegd van BJ Baartmans, Eric Devries en Carter Sampson. Want ieder heeft zo zijn herinneringen aan Kerst, die voor velen invoelbaar zullen zijn.

Voor wie met de feestdagen in de stemming wil komen met lekkere rootsmuziek, is de Christmas From Amsterdam To Oklahoma-tour van Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson warm aanbevolen.

Carter Sampson & Hidden Agenda Deluxe live: dinsdag 13 december bij Crossroads in Bergen op Zoom; woensdag 14 december in Cobblestone, Oldenzaal; donderdag 15 december in het Witte Kerkje, Terheijden; zondag 18 december in De Spot, Middelburg; maandag 19 december in Parel van Zuilen, Utrecht; dinsdag 20 december in Blue Room Sessions/Verkadefabriek, Den Bosch; woensdag 21 december in Grenswerk, Venlo; donderdag 22 december in Café De Amer, Amen; vrijdag 23 december in Tangelder Presenteert @Trianon, Nijmegen.


Recensie op ctrlalt.country.be in zijn geheel door Benny Metten
..”HIDDEN AGENDA DELUXE AND CARTER SAMPSON “Christmas From Amsterdam To Oklahoma” (Continental Record Services)
(4****)HAD+CS-CD
Nooit gedacht, dat ik het effectief nog eens uit mijn strot zou krijgen, maar zie hier: “Dit is een verdomd mooie kerstplaat!” Ik durf zelfs nog verder te gaan: een aantal van de nummers hierop zullen hier ook in de komende maanden nog uitstekende diensten gaan bewijzen. Voilá, het is er uit!
En wie zijn het, die er na al die jaren uiteindelijk in geslaagd zijn om mij toch tot een dergelijke uitspraak te verleiden? Awel, dat zijn Oakie songstress Carter Sampson en de Nederlandse rootshelden van Hidden Agenda Deluxe. Die doen met “Christmas From Amsterdam To Oklahoma” zo ongeveer alles goed. Zó krijgt Kerstmis eindelijk de soundtrack die het al lang verdiende! Wat er concreet op neerkomt, dat enkel de mooiste kerstliedjes van anderen werden weerhouden en aangevuld met een stel eigen, voor de gelegenheid uitgebroede originelen.
Tot die laatste categorie behoren onder meer BJ Baartmans’ onwaarschijnlijk mooie sleper “For Saviour’s Sake” en het afsluitende, door Eric Devries ook al met veel verve gebrachte “Xmas Eve In Amsterdam”. Voor de liedjes uit de eerste passeerde men langs het oeuvre van Elvis Presley, Steve Earle, Bob Dylan, Jesse Winchester, Dolly Parton en Chris Rea. Met onder meer knappe versies van dingen als “I’ll Be Home For Christmas”, “Driving Home For Christmas”, “Hard Candy Christmas”, “Snow” en “I Shall Be Released” tot gevolg.
Chapeau!


CARTER SAMPSON & THE HIDDEN AGENDA DELUXE
XMAS FROM AMSTERDAM TO OKLAHOMA

2016 is definitely a special year, maybe even magical, for Carter Sampson. This young Oklahoma artist, in fact, published earlier this year the beautiful Wilder Side and then landed in Europe a couple of times, for some mini-tours in Italy, in England and in Holland. During the latter, by the way, I also had the opportunity to interview her before the concert at the legendary Paradiso, in Amsterdam. In our country was accompanied on stage by Hidden Agenda Deluxe – a dutch roots band – and so the positive “live friendship” became also the occasion to make a new record as this delightful Christmas album, whose title Christmas from Amsterdam to Oklahoma, in a sense, summarizes the whole genesis.
HAD+CS-CD
The tracks chosen for the album are not only Christmas standards, but 3 out of 10 were written for the occasion by Sampson and two members of the band (BJ Baartmans and Eric Devries) who also alternate behind the mic throughout the album. In this original material certainly stands her stunning Christmas In Oklahoma, arranged with acoustic guitars and mandolin in the foreground. The text is a bit nostalgic and bittersweet with many references to the family and to her country, to which she feels very connected, however, despite her life take her to travel all around the world. Very nice also the version a bit languid of Hard Candy Christmas in which Carter makes definitely a worthy tribute to Dolly Parton, who sang it in the early 80s, reaching the US top ten chart. More than succeeded, I would say, is the duet with Eric Devries in Coming Around – written by Steve Earle – and I Shall Be Released by Mr. Dylan, with all the full band to sing and play together. Although they’re not actually Christmas songs, both are linked by the theme of hope, respectively in a positive change of life and in freedom from prison. Then tracks are in some degree very spiritual and thus their choice is appropriate. Turning to the most known to the general public episodes, I guess the best ones are I’ll Be Home For Christmas – I think rightly placed in the opening to immediately create the right feeling and give the listener an idea about the sound of the album – and Driving Home for Christmas written by Chris Rea, this time sung by drummer Sjoerd Van Bommel.

To conclude, in general, we have become accustomed (maybe even a little bored) to Christmas records conceived in the key of swing (Michael Bublé, Rod Stewart have made some real best sellers), but this handful of songs confirms that folk / country music is quite perfect to replace those classic orchestral sounds, full of strings, with the typical “tools” of the genre (mandolins, harmonicas in particular). The result is that the mood is still warm, but the album captures a footprint less “seasonal”, not excluding any listening during other times of the year.

That’s what I would surely do.


‘Christmas From Amsterdam To Oklahoma’ heeft het niet van grote gebaren, emoties of productionele hoogstandjes. Het is een sobere, zorgzaam ingespeelde, bijwijlen zacht fonkelende plaat die zich niet aan je opdringt’

Kerstplaten! We zijn er zeker van dat u even enthousiast bent over kerstmuziek als wij! Ruim 99% van de ondingen die men vult met gejingel, gebel en odes aan gewitte kersten en rendieren met rode neuzen mag, wat ons betreft, op de brandstapel eindigen, moest het niet zo slecht zijn voor het milieu. Onze handen tintelden voorheen al om bij kerstboomverbrandingen stiekem en kwansuis een stapeltje… Maar nee, we kiezen uiteindelijk toch maar voor recyclage. Hersmelten die boel… Good riddance!

Er zijn vanzelfsprekend uitzonderingen… In de loop der jaren waren er liedjes of zelfs hele platen die, al was het vaak met enige ironie in de rangen, deze niet weg te branden duistere periode uit het kalenderjaar met kwalitatief auditief gerief wisten bij te lichten. Phil Spector (‘A Christmas Gift To You’), Bruce Springsteen (‘Santa Claus Is Coming To Town’ en meer), Jona Lewie (‘Stop The Cavalry’), Bob Dylan (de verrassende, aan goede doelen opgehangen ‘Christmas In The Heart’) lijken goede voorbeelden. Er zijn er natuurlijk nog. Iemand moest het eens oplijsten.

Sinds kort is er nog een best aardige bijgekomen, al is die zeker niet het gevolg van doorgedreven carrièreplanning, maar speelden een aantal toevalligheden een grote rol. Bijna een jaar geleden brachten zowel de Nederlandse ‘supercoverband’ Hidden Agenda als de in Oklahoma-City residerende singer-songwriter Carter Sampson een cd uit. Hidden Agenda deed dat als Hidden Agenda Deluxe, omdat ‘True’ nieuw werk bevatte, waar de bandleden elk bijdroegen naar godsvrucht en vermogen: gitarist-zangers Eric Devries en BJ Baartmans hebben een prima reputatie als songsmeden, maar ook drummer Sjoerd Van Bommel droeg songs bij. Een bespreking van onze hand vindt u hier op Rootstime.

Maar ongeveer gelijktijdig bracht Carter Sampson, die overigens, als we dat juist hebben, verwant zou zijn met Roy Orbison, haar ‘Wilder Side’ uit en die kreeg internationaal veel weerklank. Het bleek al haar vierde cd te zijn (er is ook nog een EP) en dat we pas dan van haar hoorden, deed vermoeden dat haar vroegere werk ook wel de moeite kon zijn. In elk geval bestormde ‘Wilder Side’, een collectie van tien eigen songs, de Euro Americana Chart om daar een vijftal maanden te kamperen. Het succes bespoedigde haar toerplannen. In Italië vormde ze team met Hidden Agenda Deluxe. Dat beviel beide partijen bijzonder goed, want alras werden plannen gesmeed voor een kersttoer in Nederland. En waarom daar nog niet een… kerstalbum aan toegevoegd?

Dat album verscheen in november en werd toepasselijk ‘Christmas From Amsterdam to Oklahoma’ gedoopt. Dat ligt ook al in het verlengde van twee van de drie originelen hier: van Carter Sampson is er ‘Christmas In Oklahoma’ en van Eric Devries komt ‘Christmas Eve In Amsterdam’. BJ pende de derde original, het van trefzekere samenzang, een sprankelend pianostuk en fijn spel op de smoelschuif voorziene ‘For Saviour’s Sake’, een song die, typisch voor Baartmans, een verfrissende portie ontnuchtering en relativering pompt in deze verzameling, die behoorlijk feel good oogt met de nodige classics: Carter zingt ‘I’ll Be Home For Christmas’, dat Bing Crosby opnam in 1943 om de troepen overzee te steunen. Sjoerd stort zich op ‘Driving Home For Christmas’, de verguisde hit van Chris Rea, wellicht het gevolg van de indigestie, die het gevolg was van het teveel aan draaibeurten.

Maar zoals dat vaker het geval is, maskeert dat de ware kwaliteit (ons doet dat denken aan het aloude, plat gespeelde ’Besame mucho’ dat via de versie van Cesaria Evora nieuw leven kreeg) en laat de uitvoering van HAD + Sampson dat toch wel horen, zeker. Ook ‘Blue Christmas’ is zo’n dino. Het nummer dateert al van 1948 maar de oudjes onder ons associëren het met Elvis Presley, die het in 1957 opnam. Het hoeft dus niet echt als songkeuze maar Carter zingt het met de juiste emotie en achter haar gebeuren er allerlei fraaie dingen op gitaar. Zoals op de meeste nummers: het zit gewoon gebeiteld. Je begint zowaar te hopen dat dit geen eenmalige joint venture is, want het klikt uitstekend tussen de vijf deelnemers. Heerlijke harmonieën omkaderen Carter in ‘Hard Candy Christmas’, geschreven door Carol Hall (uit de musical ‘The Best Little Whorehouse In Texas’) en in de, euh, handen van Dolly Parton een hit geworden in 1982.

De melomaan kijkt wellicht vooral uit naar de buitenbeentjes. Naast de drie erg geslaagde eigen nummers vinden we ‘Coming Around’ van Steve Earle, waarin Carter en Eric de zang delen. Wijkt niet zo gek veel af van de versie met Steve en Allison Moorer, maar alleen al het blote feit dat ze aan deze parel hebben gedacht is een verdienste. Eric brengt ook ‘Snow’ van Jesse Winchester en vermits die komt uit Jesses zeer gewaardeerde eerste, eponieme LP (die met ‘Brand New Tennessee Waltz’ en ‘Yankee Lady’), zijn we niet rouwig om deze rootsy versie. Bijna aan het eind staat de gevaarlijkste cover, want ‘I Shall Be Released’ (van een Nobelprijswinnaar Literatuur wiens naam ons nu even ontvloden is) Eens te meer schitterend gitaarwerk staat tegenover de vocalen van Carter Sampson, Sjoerd Van Bommel en BJ Baartmans.

‘Christmas From Amsterdam To Oklahoma’ heeft het niet van grote gebaren, emoties of productionele hoogstandjes. Het is een sobere, zorgzaam ingespeelde, bijwijlen zacht fonkelende plaat die zich niet aan je opdringt. En die rust, die kan je associëren met waar ‘kerstmis’ echt voor staat.

Antoine Légat


Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson – Christmas from Amsterdam to Oklahoma
Ingezonden door Frans de Jonge op za, 10/12/2016 – 14:50 HAD+CS-CD
Zodra Sinterklaas ons land heeft verlaten om terug te keren naar Spanje trekken alle radiostations hun lades open om er de kerstcd’s uit te halen. Het volk wordt dan drie weken lang geplaagd met steeds maar weer dezelfde liedjes. Er is dan werkelijk waar een donkere periode aangebroken, waarin zij die als een blok opzien tegen het familiefeest het extra zwaar krijgen door de eeuwige repeat van deze kerstliedjes. Als je als muzikant dan de opdracht krijgt om een kerstalbum te maken moet je dus goed op je tellen passen. En als je weet dat het beste kerstalbum ooit (Zo, dit is Kerstmis, in 1998 uitgegeven door VPRO, met het prachtige Hang Myself from the Tree van Caesar en Robbie Muntz’ pijnlijke Hij was maar een neger) toch niet kunt overtreffen, kun je niets anders dan nederig beginnen aan je opdracht.

Het overkwam Hidden Agenda Deluxe (NL) en Carter Sampson (Oklahoma). Continental Record Services koppelde beide acts aan elkaar waarop het gezelschap een aantal dagen de studio van BJ Baartmans in dook. Daar kozen zij zeven liedjes uit met kerst als onderwerp en voegden er drie eigen liedjes aan toe. Ze gingen ermee aan de slag met als resultaat een hele leuke kerstplaat, met – en dat mag je verwachten van deze mensen – mooie zang en samenzang.

Op de keuze valt natuurlijk altijd iets af te dingen. Want de meeste liedjes kent iedereen onderhand wel. De uitdaging zit ‘m erin om er iets origineels van te maken. Dat is het gezelschap meteen al gelukt met het overbekende I’ll Be Home For Christmas. Daarop fonkelt de gitaar van BJ Baartmans als de sterretjes in een kerstboom. Hij lijkt met zijn tong in de wang en veel pret in de ogen de noten rond te slingeren. Verantwoorde keuzes zijn verder Coming Around (Steve Earle) en het door Eric Devries prachtig gezongen Snow (Jesse Winchester).

Het belang van het album ligt in ‘m vooral in de eigen composities. Die doen alledrie zeker niet onder voor de klassiekers op dit kerstalbum. For Saviour’s Sake (Baartmans), Xmas in Oklahoma (Carter) en Xmas Eve in Amsterdam (Devries) hebben, net als de meeste kerstliedjes, een zwaar melancholische accent. Het komt vaak hierop neer: verblijven bij de familie, maar toch eigenlijk ergens anders willen zijn, of juist andersom. De uitsmijter Xmas Eve in Amsterdam spant de kroon wat nostalgie betreft. Het lied, met alweer die gevoelige stem van Eric Devries, wordt ook nog eens heel mooi muzikaal uitgeluid, alsof op het laatste moment de slingers in de kerstboom worden gedrapeerd.

Van For Saviour’s Sake, dat zich afspeelt in een Woody Allen-achtige setting, sprankelt in elk geval nog een beetje hoop. Bij de woorden van Baartmans sluiten wij ons graag aan: ‘For saviour’s sake raise the glass!’


Warme klanken van Hidden Agenda Deluxe (met een vleugje Oklahoma voor kerst)
Geschreven: 30 november 2016

Hidden Agenda Deluxe – Pan Alley Fever – Continental Europe CECD59

Door de jaren heen speelden de muzikanten van Hidden Agenda Deluxe al geregeld samen in diverse nationale en internationale (gelegenheids-)formaties. BJ Baartmans (zang, gitaren), Eric Devries (zang, gitaren), Sjoerd van Bommel (zang, drums, percussie) en Gerald van Beuningen (bas), op plaat en soms live aangevuld met toetsenist Rob Geboers, zijn bekende namen voor de Nederlandse americanaliefhebber. Het zijn dan ook stuk voor stuk klasbakken op hun instrument, die regelmatig gevraagd worden om mee te spelen met toerende Amerikanen. Ze vonden elkaar ooit in een gedeelde voorliefde voor muziek uit de jaren ’60 en ’70, Little Feat, The Band, CSNY, Allman Brothers, noem ze maar op, die bands die destijds garant stonden voor een lekker warm country- en/of bluesgeluid. Dat wilden ze graag coveren, dus begonnen ze samen een band, en de invloeden van die groepen zijn dan ook terug te horen op de plaat Pan Alley Fever. Dat betekent niet dat er allemaal covers te horen zijn; om hun eigen ‘sound’ vast te leggen en de muziek naar een hoger plan te tillen heeft Hidden Agenda Deluxe besloten om vooral eigen werk op te nemen.

Uitschieters kent de plaat niet, wel een constante kwaliteit. De heldere stem van Devries, het hese geluid van Baartmans en de donkerbruine vocalen van Van Bommel kleuren wel heel lekker bij elkaar. En hoewel er vooral leadpartijen te horen zijn is het juist de samenzang die meer oplevert dan de som der delen. Daar komt bij dat er muzikaaltechnisch natuurlijk niks aan te merken is op het vakmanschap dat deze mannen tentoon spreiden, door het hele album heen zijn er sterke gitaarpartijen, heel fijn drum- en baswerk en toetsen die soms heel subtiel kunnen zijn te horen. Eric Devries schreef de helft van de eigen nummers, waardoor de plaat voor het merendeel heel ontspannen klinkt, BJ Baartmans heeft een viertal meer intrigerende stukken neergepend, en dat is precies wat je verwacht van dit tweetal. Omdat ik Sjoerd van Bommel eigenlijk alleen als drummer ken weet hij me te verrassen met zijn eigenwijze Mind Of Her Own en het lekker lome, maar ondanks de tragische inhoud (je zal maar door je vrouw en je hond verlaten worden) toch opgewekt klinkende So Blue.frontHAD

Als je vaker luistert hoor je allengs meer, dingen die niet meteen opvallen, maar wel een fijn karakter geven aan de plaat. Zo zit er een sprankelende mandoline in openingsnummer Shine en toetsen die aan Whiter Shade Of Pale van Procol Harum doen denken in Don’t Forget To Leave. Maar er is ook een mooie vermelding van de helaas veel te vroeg overleden Tom Skinner in Tulsa Shining (met JJ Cale-invloeden, maar volgens mij hoor ik ook een klein vleugje Red Dirt) en een door Van Bommel gezongen net iets pittiger uitvoering van Long Time Gone van Crosby, Stills & Nash (de enige cover van het album, die echter wel aangeeft hoe de groep op een fijne eigen manier omgaat met het oude werk). Dan is er nog een donker spokend kippevelintrootje op gitaar bij Jericho Walls en tenslotte een snufje tropische rock’n roll in Seven Days.

In de muziek van Hidden Agenda Deluxe herken je de invloeden van country en blues uit de jaren ’60 en ’70, zoals je dat al jaren in het solowerk van Baartmans en Devries aantreft. De samenwerking met nog een paar gelijkgestemde zielen zorgt ervoor dat Pan Alley Fever wel heel lekker wegluistert.

Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson – Christmas From Amsterdam To Oklahoma – Continental Song City CSCCD 1135

HAD+CS-CDAfgelopen zomer was Hidden Agenda Deluxe op tour in Italië met Carter Sampson, een uiterst getalenteerde dame die niet voor niets de bijnaam The Queen of Oklahoma kreeg. De samenwerking beviel zo goed dat er plannen gesmeed werden om een kerstalbum op te nemen en terwijl de mussen buiten van het dak vielen dook het zestal de studio in.

Christmas From Amsterdam To Oklahoma bevat zeven covers, sommige meer bekend dan andere. I’ll Be Home For Christmas werd onder meer uitgevoerd door Bing Crosby, Elvis Presley en Michael Bublé, Carter Sampson geeft het nummer haar eigen zwoele stem met een vleugje nachtclubgevoel, waar ze Hard Candy Christmas (geschreven voor de film Best Little Whorehouse of Texas met Dolly Parton) een meer tijdloos sausje geeft. Bij een optreden van De Vaste Kerstmannen hoorde ik Driving Home For Christmas van Chris Rea al eens voorbijkomen in de expressieve donkerbruine vocalen van Sjoerd van Bommel, die krijgen nu, samen met een heerlijk potje ritmiek, een fijne hoofdrol in de versie van Hidden Agenda Deluxe. Meezinger bij uitstek is I Shall Be Released van Bob Dylan, met een fijn staaltje samenzang, waardoor de klik tussen Sampson en Hidden Agenda Deluxe heel mooi hoorbaar is, en tussendoor leadpartijen voor de Devries, Van Bommel en Baartmans, om nog maar te zwijgen van het heerlijke gitaarwerk.

Daarnaast is er ook eigen werk van BJ Baartmans, Eric Devries en Carter Sampson, waarin nostalgie en herinneringen aan kerst, al dan niet met familie, de hoofdrol spelen, en hoewel ze die elk op een eigen manier uitvoeren, zullen de gevoelens voor velen herkenbaar zijn.

Voor wie met de komende feestdagen niet weer het geijkte kerstrepertoire wil horen, maar wel een warm gevoel wil krijgen met lekkere rootsmuziek, is Christmas From Amsterdam To Oklahoma van Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson een heel fijne keuze.

Mirjam Adriaans


Recensie op Festivalinfo.nl door Koen Nederhof 5-8-2016frontHAD
Wie de cd Pan Alley Fever voor het eerst in zijn handen krijgt en die beoordeelt aan de hand van de cover, kan nauwelijks positief zijn. De voorzijde van de cd is oerlelijk en zelfs pixelig, maar schijn bedriegt. Waar de artwork van het onverzorgde soort is, is de muziek op de schijf wel degelijk van prima kwaliteit.

De mannen achter Hidden Agenda Deluxe zijn dan ook niet de minsten binnen de Nederlandse muziekwereld. BJ Baardmans, Eric Devries, Sjoerd van Bommel en Gerald van Beuningen tellen allemaal mee in de muzikantenscene en bundelden (hopelijk niet voor een keer) de krachten voor een speciaal project. Schijnbaar gewoon omdat ze daar zin in hadden.

Die zin spat vooral van de eerste helft van de plaat af. Vanaf opener ‘Shine’ tot ‘Jericho Walls’ is er eigenlijk weinig aan te merken op Pan Alley Fever. Prima uitgedachte country- en americanaliedjes volgen elkaar op. Het enige kritiekpunt kan zijn dat er weinig echte opveermomenten tussen zitten. Oftewel; er is binnen de lijntjes gekleurd. Maar tegelijk is dat gedaan met perfectie; de mannen voelen als geen ander aan hoe de nummers in elkaar moeten zitten en hoe ze elkaar sterker kunnen maken in de arrangementen. Bovendien is het uitstekend dat de zang wordt waargenomen door meerdere mannen en zo groeit toch het gevoel van afwisseling nog iets.

Hoogtepunten zijn de twee middelste tracks van het album, om te beginnen de cover van Crosby, Stills & Nash: ‘Long Time Gone’. Het nummer is door Hidden Agenda Deluxe in een moderner en eigengereid jasje gestoken, waar veel meer gevoel in zit dan het origineel. Wie dat kent, zal moeten erkennen dat de variant van de Nederlanders beter is. Het daarop volgende ‘Jericho Walls’ is juist een heel klein, aanstekelijk liedje, dat direct uitnodigt om erin te kruipen en op te zuigen.

Daarna is het echter gedaan met het hoge niveau. ‘Sweet Johanna’s Kiss’ is bijvoorbeeld een gezapig nummer dat al tientallen keren anders is uitgevoerd. En in het verder best aangename ‘Good Oneliners’ is het staccato orgeltje op de achtergrond een ongewenste stoorzender. Tot slot is afsluiter ‘So Blue’ een echte nachtkaars; wellicht bedoeld als trage afsluiter, maar het nummer mist body om de luisteraar echt met een goed gevoel achter te laten.


Recensie door Johan Schoenmakers voor Altcountryforum.nl

Hidden Agenda Deluxe is het verhaal van een gelegenheidsbezetting van vijf doorgewinterde klasbakken binnen de Nederlandse muziekscene. Een bandnaam die volgens Baartmans verwijst naar de verborgen en goedgevulde agenda’s van hun eigen solide carrières. Een zeldzame verbroedering van gerespecteerde liedjessmeden BJ Baartmans en Eric de Vries, te midden van een door de wolgeverfde ritmesectie van Sjoerd van Bommel (Bots, Maarten Peters, Philip Kroonenberg) en basgitarist Gerald van Beuningen (JW Roy) en Rob Geboers'(Ricky Koole) gierende hammondorgel als bepalende factor. Dit vijftal heeft een gemeenschappelijke liefde voor de West-kust muziek en mid-tempo countryrock in gepaste samenzang.

Hidden Agenda Deluxe laat op “Pan Alley Fever” geen misverstand over bestaan waar de mosterd vandaan is gehaald. Van alles tussen The Band, Allman Brothers Band, Little Feat, The Byrds en Eric Clapton. Veel meer authentieke smaken kan je nauwelijks kwijt op één album. Niet memorabel, zeker wel vakkundig en verdienstelijk. Waar je je vingers als americana-adept bij aflikt. Twaalf zelfgeschreven liedjes en David Crosby’s Long Time Gone. “Pan Alley Fever” is een warm klinkend geheel, dat mij opperbest vermaakt.

(Johan Schoenmakers)


Door Davide Albini, Rootshighway.it – 8 juli 2016

Het juiste gevoel voor proportie in aanmerking genomen, kunnen we spreken van een soort ‘supergroep’ uit de Nederlandse roots scene. Het gaat absoluut om 4 musici die al heel lang spelen, ook internationaal, die hun kwaliteit en hun passie voor de wortels van de Amerikaanse rock verenigd hebben in dit project dat Hidden Agenda Deluxe heet.frontHAD
Misschien ben je als luisteraar al eens een paar namen tegengekomen: B-J Baartmans bijvoorbeeld is een voortreffelijk gitarist die vaak enkele interessante songwriters begeleid heeft en geproduceerd, onder welke laatste de ontdekking David Corley. Juist met de band van deze laatste hebben we hem in actie gezien ook in de recente Italiaanse tour. Eerder heeft Baartmans samengewerkt met Jeff Finlin en Iain Matthews, Behalve dat, liet hij 11 fraaie solo-cd’s het licht zien, ofwel in het Nederlands ofwel in het Engels, zich ontwikkelend, middels zijn studioregistraties, tot een van meest gevraagde instrumentalisten in zijn moederland.
De belangrijkste artistieke partner in de Hidden Agenda de Luxe is zijn vriend Eric Devries. Zij hebben in het verleden al met elkaar gewerkt en Eric Devries kijkt terug op een carrière die begon met The Big Easy in de jaren negentig. Vervolgens kwam hij met 3 solo-albums, door de lokale pers goed ontvangen. De piano en het orgel van Rob Geboers, de bas van Gerald van Beuningen en het slagwerk van Sjoerd van Bommel, eveneens voorbeelden van ervaren folk- en rootsmusici, die de invloeden van een cd als Pan Alley Fever verbreden, maken het quintet vol. Karakteristiek voor de 13 nummers lijkt me stellig een grote variatie van stemmingen en aanknopingspunten, die volop putten uit de Amerikaanse traditie, van de wortels van de blues en country in de trant van Tulsa Shining en Good Oneliners tot de actueelste Amerikaanse gevoeligheid: soul inspiratie en zuidelijke geuren in Shine, Do’nt give up Hope of I do’nt even need you (To bring me down), een mix tussen The Band en Little Feat als inspirerende vaders: het recept van Hidden Agenda de Luxe is absoluut intrigerend.
De verdiensten zitten duidelijk in de kwaliteit van de afzonderlijke musici en de smaak die bij de arrangementen aan de dag is gelegd, bovenop de keuze om gedrieën te zingen en te componeren. Baartmans, Devries en ook de drummer Van Bommel dragen democratisch bij aan het repertoire, al zijn de meest interessante stukken misschien die van Devries, juist door die kwaliteit van zingen. Goodby Eternal Youth steekt erbovenuit door zijn westcoat ‘sappen’, een folk rock die fijnzinnig psychedelisch is en aan de Byrds doet denken. Niet toevallig kiest de band als enige cover de klassieker Long Time Gone van Crosby, hier in een respectvolle versie van het origineel, instrumentaal minder krachtig, maar Geboers maakt geraffineerd gebruik van het orgel; weer een geweldige demonstratie van het talent van de musici.
Zeker, er zitten geen nummers bij die uitsteken boven het gemiddelde en wat handschrift betreft erkennen ze hun meerdere in hun referentiemodellen: maar Pan Alley Fever is een cd die je zin geeft om een concert van hen bij te wonen, wat aangeeft dat hun muzikale harmonie het beste wapen is dat ze tot hun beschikking hebben.

Cercando di mantenere il giusto senso delle proporzioni, potremmo definirli una specie di “supergruppo” della scena roots olandese. Sicuramente si tratta di quattro musicisti dal lungo curriculum, anche internazionale, che hanno unito le loro qualità e la passione comune per il rock delle radici americano, in questo progetto chiamato Hidden Agenda Deluxe. Qualche nome potreste averlo già incrociato nel vostro percorso di ascoltatori: BJ Baartmans è per esempio un ottimo chitarrista, che spesso ha accompagnato e persino prodotto alcuni interessanti songwriter, fra gli ultimi la rivelazione David Corley. È proprio con la band di quest’ultimo che lo abbiamo visto in azione anche nei recenti tour italiani. In passato Baartmans aveva collaborato con Jeff Finlin e Iain Matthews, oltre ad avere pubblicato la bellezza di undici dischi solisti, sia in lingua olandese, sia in inglese, diventando, attraverso il suo studio di registrazione personale, uno degli strumentisti più richiesti in madre patria.

Il principale partner artistico nella Hidden Agend Deluxe è l’amico Eric Devries: i due hanno già lavorato insieme in passato e Devries può contare su una carriera partita negli anni Novanta con The Big Easy e proseguita poi con tre album solisti, ben accolti dalla stampa locale. Completano il quintetto il piano e organo di Rob Geboers, il basso di Gerald van Beuningen e la batteria di Sjoerd van Bommel, altri esempi di navigati musicisti di area folk e roots, che allargano le influenze di un disco come Pan Alley Fever. La caratteristica dei tredici episodi mi pare infatti una vesatilità di umori e opportunità, che pescano a piene mani dalla tradizione americana, passando dalle radici blues e country di brani quali Tulsa Shining e Good Oneliners alla più attuale sensibilità Americana: spunti soul e profumi sudisti in Shine, Don’t Give Up Hope o I Don’t Even Need You (To Bring Me Down), un mix fra The Band e Little Feat come padri ispiratori, la ricetta della Hidden Agenda Deluxe è senz’altro intrigante.

I pregi evidentemente sono le qualità dei singoli e il gusto negli arrangiamenti, oltre alla scelta di cantare e comporre in tre: Baartmans, Devries e anche il batterista van Bommel contribuiscono democraticamente al repertorio, nonostante i brani più interessanti, per la stessa qualità vocale, siano forse quelli di Devries, tra cui spicca una Goodby Eternal Youth dai sapori westcoastiani, un folk rock delicatamente psichedelico che riporta ai Byrds. Non a caso la band sceglie come unica cover di interpretare il classico di Crosby, Long Time Gone, qui in una versione rispettosa dell’originale, meno potente a livello strumentale, ma raffinata nell’utilizzo dell’organo di Geboers e ulteriore dimostrazione del talento dei musicisti.

Certo, non ci sono brani che spiccano sopra la media e dal punto di vista della scrittura il gruppo paga la soggezione rispetto ai modelli di riferimento: Pan Alley Fever però è un disco che mette voglia di assistere a un loro concerto, segno che la sintonia musicale è l’arma migliore a loro disposizione.


Recensie op Written in Music door Cis van Looij 21 juni 2016
frontHAD
De gitaristen en singersongwriters BJ Baartmans en Eric Devries zijn geen onbekenden in de Nederlandse muziekscène. Baartmans heeft ondertussen een goed gevulde discografie onder eigen naam opgebouwd terwijl Devries ook meetelt in het circuit. De beide muzikanten worden sinds de jaren negentig al dan niet als duo of in het gezelschap van een ritmesectie met Gerald van Beuningen en Sjoerd van Bommel, eveneens gereputeerde muzikanten op een podium opgemerkt. Het kwartet krijgt bovendien versterking van het warme orgel van Rob Geboers.

Dat ook drummer van Bommel een meer dan behoorlijk zanger is wordt aangetoond in Mind Of Her Own, funky stuff en met het pretentieloze afsluitertje So Blue. Baartmans en Devries zijn echter de belangrijkste songleveranciers van dit project, een enkele keer komt een cover aan bod, een nummer van David Crosby met een knap uitgewerkt Long Time Comin’, niet verwonderlijk dat de keuze op dit nummer uit de Crosby, Stills , Nash & Young periode.

Het zelf gecomponeerde materiaal is onmiskenbaar op de West Coast en countryrock uit andere regio geënt. Shine lijkt weggelopen uit een sessie van The Allman Brothers en Don’t Give Up Home lonkt nadrukkelijk naar Lowell George en zijn kompanen van Little Feat. Het overige werk is niet altijd even sterk. Hoewel, bij een eerste kennismaking springen nummers als Tulsa Shining en Goodbye Eternal Youth van Devries en Baartmans’ Don’t Give Op Hope en Don’t Forget To Leave er meteen uit. Zonder meer behoorlijk verdienstelijk.


Hidden Agenda Deluxe: Pan Alley Fever door Rein van den Berg voor Johnny’s Garden.nl 26 juni 2016

Het zomerse voorjaar heeft mij goed gedaan. Accu is weer opgeladen. Ik was broodnodig aan vakantie toe. Heb weliswaar muziek beluisterd, maar tijdens mijn vrije dagen veelal willekeurig en niet gericht op specifieke artiesten of bands. Heeft even geduurd voordat de draad weer was opgepakt. Nog niet zo lang geleden verscheen Pan Alley Fever. Een album dat ontstond onder de weinig sierlijke naam Hidden Agenda Deluxe. De overwegend eigen composities van dit Nederlandse project ontstonden uit een gemeenschappelijke liefde voor jaren zeventig muziek. De heren die schuilgaan achter deze groepsnaam laten ondubbelzinnig horen welke tijdsgeest hun beïnvloed heeft. Ik kan mij daar uitstekend in vinden, want ben besmeurd met dezelfde bands van weleer. Je proeft dat BJ Baartmans, Eric de Vries, Gerard van Beuningen en Sjoerd van Bommel zich met liefde gestort hebben op dit nevenproject. Niet bijster origineel, echter wel geïnspireerd en een aangename luistersessie.

De opener, Shine, lijkt rechtstreeks afkomstig van Brothers & Sisters van the Allman Brothers. Een uitstekende upbeat song die meteen de toon zet. Ongecompliceerd en levenslustig. “Nothing gets me Down” is de boodschap van dit nummer, terwijl het daaropvolgende nummer (Don’t Give Up Hope) referenties aanboort richting Little Feat. Ondanks het karakter van dit album is Long Time Gone (David Crosby) als enige cover wellicht een vreemde eend in de bijt. Als schokkend ervaar ik dat allerminst, want het blijft een prachtig nummer, en de uitvoering van dit collectief doet daar geen afbreuk aan. Those were the Days…… en Hidden Agenda Deluxe brengt jeugdsentiment geloofwaardig tot leven met eigen composities. Hoorde ik nou Iain Matthews op Goodbye Eternal Youth? Lijkt mij niet verkeerd deze heren tijdens een optreden te ervaren!


Hidden Agenda Deluxe – Pan Alley Fever
Format: CD / Label: CRS/Continental Record Services
Releasedatum: 21 april 2016

Tekst: Gerrit Schinkel – Bluesmagazine.nl

Het zijn drukke baasjes die hun sporen in de muziek al lang hebben verdiend. BJ Baartmans (singer songwriter, producer en begeleider van o.a. Iain Matthews, David Corley, Shannon Lyon), Eric DeVries (The Big Easy, Songwriters United), Sjoerd van Bommel (Van Deven & Van Bommel, Jango Edwards, David Corley, Frederique Spigt), Gerald van Beuningen (Nancy Works On Payday, JW Roy en Rob Geboers (The Revolvers, Brainbox, Mick Taylor).

Deze gelegenheidsformatie heeft onder de naam Hidden Agenda Deluxe een eerste album uitgebracht, ‘Pan Alley Fever’. Dit album, met twaalf eigen composities en een cover voert je als luisteraar rechtstreeks terug naar de seventies.

Het album begint meteen vrolijk met Shine, dat sterk doet denken aan Ramblin’ man van The Allman Brothers. Lekker speels gitaarwerk. Invloeden van Little Feat zijn er in het gospelachtige Don’t Give Up Hope. Tulsa Shining is een regelrecht verlangen naar Tulsa Oklahoma. Een lekkere uptempo countryrocker. Mind Of Her Own is een soulful funky nummer in de traditie van Dr. John. Een mooie gitaarsolo en een lekkere bas. De midtempo countryrocker I Don’t Even Need You is een song met een fantastische hammond en Poco-achtige samenzang. De invloeden van The Band zijn volop aanwezig in de prachtige slowblues Don’t Forget To Leave, alsof ze Garth Hudson hebben ingehuurd, maar Sjoerd Geboers doet hier nauwelijks voor hem onder. De enige cover is Long Time Gone, dat oorspronkelijk verscheen op het debuutalbum van Crosby Stills & Nash uit 1969. Prachtig, bijna zes minuten genieten. Na het mooie Jericho Walls komt het cajunachtige Sweet Joanna’s Kiss, waarvan het begin me herinnert aan Eric Clapton’s Tulsa Time. Een van de hoogtepunten van het album is de ballad Goodbye Eternal Youth, met CS&N achtige harmonies en ik bespeur ook invloeden van The Nits. En wat te denken van de gitaarsolo a la Roger McGuinn. Het Dough Sam-achtige orgeltje is aanwezig in Good One Liners en wordt gevolgd door de midtempo funky rocker Whole 7 Days. Het album eindigt met So Blue, een subtiele vaudeville jazzy blues waar Leon Redbone het patent op heeft.

Conclusie:
‘Pan Alley Fever’ voert je zoals gezegd terug naar de countryachtige muziek van de 70’er jaren van de vorige eeuw. Niks geen poespas, niks geen vernieuwing, gewoon een lekker Americana album van rasartiesten die weten waar ze de mosterd moeten halen.

Tracks:
Shine
01. Don’t Give Up Hope
02.Tulsa Shining
03. Mind Of Her Own
04. I Don’t Even Need You
05. Don’t Forget To Leave
06. Long Time Gone
07. Jericho Walls
08. Sweet Joanna’s Kiss
09. Goodbye Eternal Youth
10. Good One Liners
11. Whole 7 Days
12. So Blue

Line up:
BJ Baartmans – gitaar, zang
Eric DeVries – gitaar, zang
Sjoerd van Bommel – drums, zang
Gerald van Beuningen – bas
Rob Geboers – hammond


Pan Alley fever
(Continental Europe CECD 59) recensie door Hans Deelen voor New Folk Sounds

Hidden Agenda Deluxe is een samenwerkingsverband tussen een aantal gevestigde namen in de Nederlandse rootsscene. BJ Baartmans (zang, gitaar) vestigde niet alleen zijn naam als uitvoerend artiest, maar ook als producer en sideman van vele binnen- en buitenlandse artiesten. Eric Devries (zang, gitaar) bracht ook al een handvol cd’s uit onder zijn eigen vlag. Sjoerd van Bommel (zang, slagwerk) is te horen op ontelbare platen van Nederlandse artiesten in een zere breed spectrum. Bassist Gerard van Beuningen is bij mij vooral bekend van zijn werk met JW Roy. Gast op de cd Rob Geboers (toetsen) speelt onder meer in Saxotone. De muziek van Hidden Agenda is een samensmelting van countryrock, blues, funk en soul. Zes van de dertien tracks werden geleverd door Eric Devries, die de meest ‘straight forward’ liedjes schrijft. Net iets uitdagender voor mijn oren zijn de composities van BJ Baartmans (vier in getal), maar ook de twee nummers die Sjoerd van Bommel aandroeg, mogen er zijn. Er werd één cover opgenomen: Long time gone van David Crosby.
Hidden Agenda Deluxe staat voor hecht samenspel en gedegen (meerstemmige) zang. Ik durf er op te wedden dat deze combinatie op het podium pas volledig tot z’n recht komt.


HIDDEN AGENDA DELUXE “Pan Alley Fever” (CRS) Door Benny Metten voor ctrlaltcountry.be

(4,5*****)

Niet iedereen zal het even graag horen, maar voor de beste rootsmuziek moet je ook in Nederland eigenlijk gewoon in het zuiden zijn. Dat wordt nog maar eens vet onderlijnd met “Pan Alley Fever”, de eerste plaat samen van singer-songwriters Eric Devries, BJ Baartmans en Sjoerd van Bommel. Aangevuld met bassist Gerald van Beuningen en toetsenist-accordeonist Rob Geboers nestelen zij zich met die maiden release knus in het kielzog van legendarische gezelschappen als The Band, Little Feat en Crosby, Stills, Nash & Young. Een veel mooier compliment kan je de heren ons inziens amper maken.

Dertien liedjes staan er op “Pan Alley Fever”. Voornamelijk eigen materiaal uiteraard. Met Eric Devries zo’n beetje als hofleverancier, want hij leverde zowat de helft van de nummers aan. Baartmans van zijn kant tekende voor vier originelen, van Bommel droeg er twee aan. Het dertiende nummer is een cover van – Hoe toepasselijk! – David Crosby’s “Long Time Gone”.

Gelijk vanaf openingsnummer “Shine” weet je gewoon dat je hier goed zit. Sprankelende snaren, fijn harmonieerwerk en een wolk van een melodie maken dat het zó een beetje zomer wordt in je hoofd. Zo deden ze dat ooit in de seventies ook zo lekker! Vervolgens is er Baartmans’ rijkelijk met wat bluesgevoel besprenkelde “Don’t Give Up Hope”. Ook al een echte knoeperd van een song. En zo gaat het maar door, want ook Devries’ countryrockertje “Tulsa Shining”, het qua ritmiek wat richting New Orleans wijzende “Mind Of Her Own” van van Bommel, de soulvolle trage “I Don’t Even Need You (To Bring Me Down)”, Baartmans’ daar perfect bij aansluitende, ons louter gevoelsmatig best wel wat aan het heerlijke “Tears Of God” van Los Lobos herinnerende “Don’t Forget To Leave”, de hoger al even vermelde adaptatie van David Crosby’s “Long Time Gone”, het bluesy “Jericho Walls”, de zomers lome Americana-oorwurm “Sweet Johanna’s Kiss” en andere, het zijn werkelijk zonder uitzondering prachtdeunen.

Noem het maar het uitkomen van an American dream, maar dan wel eentje verpakt op z’n Nederlands. Hoe dan ook een aanrader van formaat!

Hidden Agenda Deluxe


New Music Rising: Hidden Agenda Deluxe. www.therealeasyed.com

When I first heard the Pan Alley Fever, the debut album from Hidden Agenda Deluxe, I imagined that they must come out of Georgia or Alabama with their Allman Brothers meets The Band vibe. It appears that I missed the geographic location by about ten thousand miles because when I visited their website this is what I saw:

Wat krijg je als je een aantal Nederlandse drukbezette topmuzikanten bij elkaar zet die allemaal al van echte Americana hielden voordat iemand nog wist wat die term ging inhouden? Juist: Americana Deluxe. Met binnen de gelederen de internationaal gelauwerde singer-songwriters BJ Baartmans en Eric Devries, wekt een samenwerking hoge verwachtingen.

So yeah…Mississippi, right?

This is a collaboration of accomplished and established Dutch musicians that includes the aforementioned Baartmans and Devries, along with bassist Gerald van Beuningen and drummer-vocalist Sjoerd van Bommel. Though not listed as an official band member, Rob Geboers’ Hammond organ is sprinkled throughout.

While you can stream it here in the US on Spotify or download it from Amazon, so far there is little press about these guys and I see only a few one-off gigs booked. Looks like their own solo careers keeps them pretty busy but this album could change that.


 Recensie door Jan Janssen: Real Roots Café
Hidden Agenda Deluxe, Pan Alley Fever
Jan Janssen

frontHADHet gelegenheidsgezelschap Hidden Agenda bestaat uit singer-songwriters BJ Baartmans, Eric Devries, drummer Sjoerd van Bommel en bassist Gerald van Beuningen. Hun debuutalbum heet Pan Alley Fever. Wie de dertien liedjes voor het eerst in zijn geheel afdraait of streamt, weet meteen waar hij of zij aan toe is. Deze geluidsdrager ademt honderd procent Poco, Allman Brothers Band, The Band, Little Feat en CSNY. Kortom allemaal bandjes in de hoogtijdagen van de popmuziek uit de jaren zestig en zeventig.

Op hun website komt ik de volgende opvallende tekst tegen “Wat krijg je als je een aantal Nederlandse drukbezette topmuzikanten bij elkaar zet die allemaal al van echte Americana hielden voordat iemand nog wist wat die term ging inhouden? Juist: Americana Deluxe.” Bovengenoemde helden worden, zo te horen, dan ook gemeenschappelijk gedeeld. Beter goed en eigentijds gejat dan slecht bedacht, dacht na de eerste draaibeurt. Ik had er trouwens ook maar een nodig om deze recensie op papier te krijgen. Dit eigenzinnige gezelschap tovert, twaalf eigen geschreven, lekker in het gehoor liggende, liedjes uit de hoge hoed. Long Time Gone is de enige en geweldig gezongen Crosby, Stills & Nash cover. Ga er tenminste vanuit dat van Bommel hier zingt als David Crosby deed in zijn allerbeste jaren. Luister vooral ook eens naar de orgel invulling van ene Rob Geboers. Nog een hoogtepunt Goodbye Eternal Youth. Ook hier waait een zekere CSNY wind. Maar die samenzang en het eigenwijze gitaarspel verraden dat het hier inderdaad draait om muzikanten die weten waar Abraham de mosterd haalde.

Het is zo fout nog niet als er teruggegrepen wordt naar een sound uit het verleden. Zeker niet als het op deze manier gebeurd. Pan Alley Fever is voor de veteranen onder ons dan ook geen vernieuwde plaat. Heel eerlijk gezegd is dit weer zo’n plaat die vinyl verslaafde jongelui over de streep zou kunnen trekken om naar echte live muziek te gaan luisteren. Binnenkort wellicht bij jouw in de buurt:

22-04-16 Trianon – Nijmegen (CD Presentatie)
20-05-16 CC De Weijer – Boxmeer
16-07-16 Big Rivers Festival – Dordrecht
22-07-18 Parade – Utrecht


 

Review by Frans de Jonge voor www.ingeplugd.nl

frontHADOnlangs verscheen het debuutalbum Pan Alley Fever van Hidden Agenda Deluxe en dat blijkt een onverwacht lentecadeautje te zijn. Want ineens is er een band opgestaan die de americana-liefhebber verrast met een vakkundig en zelfverzekerd geluid. Van Nederlandse bodem nog wel, een soort Amerikaanse tulp dus.

Om de muziek even grof te schetsen: het eerste nummer Shine doet denken aan Ramblin’ Man van The Allman Brothers (1973). Andere tracks hebben enige verwantschap met bands als Poco en Redwing. En dat orgeltje op Good One Liners zou best eens geleend kunnen zijn van Sir Douglas Quintet. Er staat naast de twaalf eigen liedjes een cover op: Long Time Gone van Crosby, Stills and Nash (1969). Hoe dan ook, het betreft allemaal bands uit de bloeiperiode van de popmuziek, de zestiger en zeventiger jaren. Het album klinkt dus vertrouwd in de oren van oudere jongeren zonder de sound retro te hoeven noemen. Nee, deze sound is tijdloos en in de muziek herken je vooral het plezier in het samen spelen en zingen.

Samenzang, misschien wordt het weer een trend, zoals The Maureens ons onlangs verrasten met prachtige harmonieën. De samenzang bij Hidden Agenda Deluxe is wat minder nadrukkelijk, want het accent ligt toch meer bij de drie elkaar afwisselende zangers: BJ Baartmans, Sjoerd van Bommel en Eric Devries. Dat is overigens een kern aan routiniers waarop het Nederlands elftal jaloers zou moeten zijn.

Naast zangpartijen is het ook genieten van het speelse gitaarwerk van de twee gitaristen en het orgelspel van Rob Geboers die los-vast deel uitmaakt van de groep. En eigenlijk, ik durf het bijna niet te zeggen, doet het werk van Hidden Agenda Deluxe ook een beetje denken aan dat van The Band. De multi-inzetbaarheid van de groepsleden en de variatie in stijlen komen heel dicht in de buurt van deze legendarische Canadees-Amerikaanse band. Zou dan toch het gat dat deze band heeft achtergelaten opgevuld gaan worden? Ook al vult het maar een heel klein beetje, dat is al heel wat waard. Dat je zoiets kunt denken is een verdienste van deze band uit het zuiden des lands. Terecht is hun motto Not just another band.

Op 22 april presenteert Hidden Agenda Deluxe dit album in Nijmegen.
Zie: http://cafetrianon.nl/events/hidden-agenda-deluxe/

Hidden Agenda Deluxe
BJ Baartmans: gitaar, zang
Eric Devries: gitaar, zang
Sjoerd van Bommel: drums, zang
Gerald van Beuningen: bas
Rob Geboers: hammond